Statement

The interaction between illusion and reality forms the focus of my works.

I aim to illustrate the alienating effect of our artificial environment. Originality is hard to find, what we get is an illusion of reality. What is real and what is false? Distance and time seem outdated notions because everything is accessible by airplane, internet and satellite.

In Simulacra & Simulation the French sociologist Baudrillard writes: ‘Western man lives in a world dominated by simulacra: movies, photo’s, art, novels, internet and other media force themselves upon us.’

“We barely know the world from experience.”

Baudrillard refers to the awakening from that dream world as ‘le désert du réel’. People are attracted to a state of enlightenment, arrogance and utopias. What is the result of our urge to ‘bigger’ and ‘better’? How far can you go in constructing an ideal world?

In most of my works I use simultaneity; the simultaneity of contrasting elements. I take (architectural) situations I find in movies and other media apart and put them together in new ways, as in a collage. By using scenes with different scales I create a reality that is at the same time familiar and alienating. This is the world as I see it. There is no single reality, not even in my work.

“Fragments interweave into a kaleidoscopic whole of worlds that have once passed you by.”

Philip Peters over het werk van Bonnie Severien:

Feit of fictie: voorstel of voorstelling?
Alles wat feitelijk lijkt in de schilderijen bestaat uit coulissen en decors, alles wat ‘natuurlijk’ scheen is zorgvuldig geconstrueerd tot zetstukken op een podium. Wat de kunstenaar als schrijver, regisseur en metteur-en-scène doet is ons een spiegel voorhouden in een theatrale setting waarin alles fake is (maar daarmee nog niet minder mogelijk in de ‘echte’ wereld, als die bestaat wat nu niet zeker meer is). Daarmee trekt het werk de ultieme consequentie uit zichzelf: niets is waar en zelfs dat niet.
En zo wordt het, misschien in een typisch Nederlandse moralistische traditie, een didactisch schouwtoneel.

http://philippetersessays.blogspot.nl

Alex de Vries over het werk van Bonnie Severien:

Déja vu van het ongeziene
Als je naar de schilderijen van Bonnie Severien kijkt, ben je onmiddellijk onderweg door een gebied dat je wel kent uit de overlevering door de media, maar waar je niet zelf bent geweest. De combinaties die gemaakt zijn in architectuur, landschap, infrastructuur, atmosfeer, lichtval, binnen- en buitenruimte stellen situaties voor die niet als zodanig bestaan. Het is alsof je in een roadmovie zit. De werken zijn contrastrijk op een manier die je in de werkelijkheid wel kunt ervaren, maar die je toch nooit zo tegenkomt.